Każdy czarodziej i mugol uczony jest od maleńkości, że zło rozproszone jest na świecie i może uderzyć z najbardziej nieoczekiwanej strony.
Wielu wierzyło, że to Voldemort jest złem ostatecznym i jego jedynego należy się obawiać.
Wielu się myliło.
To prawda, że Lord Voldemort rósł w siłę. To prawda, że popierało go coraz więcej szaleńców. Nie było jednak prawdą przekonanie, że Czarny Pan był zdolny do wielkiego ataku. Zwłaszcza jeśli chodziło o Hogwart. Był w stanie realizować poszczególne punkty swojego wielkiego planu zdobycia większej potęgi, ale jego działania nie miały takiej skali jak mogło się wszystkim wydawać. Zabił tu, zabił tam, zlecił komuś narobienie bałaganu, lub wprowadzenie zamętu wśród ludzi, ale był to tylko ułamek jego prawdziwych możliwości.
Był królem swojej części szachownicy, ale jeszcze nie nadszedł czas na jego finalny ruch.
Drugim królem był niewątpliwie Albus Dumbledore, dyrektor szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Potężny czarodziej, prawy człowiek, z małymi sekrecikami, które wybaczyć można największym. Był przeciwwagą zła panoszącego się na świecie, ale nie udawał superbohatera.
Utrzymywał szkołę w stanie stabilnym, a nawet bardzo dobrym, choć wszystko zdecydowanie zależało od punktu widzenia.
Hogwart uczył i wychowywał. Jednak wszystko co dobre kiedyś się kończy.
W kwietniu 1975 roku, dwa miesiące przed zakończeniem szkoły Minerwa McGonagall, nauczycielka transmutacji zniknęła. Jednego dnia była, drugiego pozostała po niej tylko marna pustka, wypełniania od czasu do czasu szeptanymi plotkami rozchodzącymi się po zamku. Niektórzy twierdzili, że kobieta wreszcie zbuntowała się przeciwko sztywności reguł i wyjechała na Bali, drudzy twierdzili, że zabito ją i zakopano w szklarni. Co z tego było prawdą? Nie wiadomo.
Wiadomo jednak, że fakty o jej zniknięciu przez długi, długi czas pozostawały tajemnicą.
Okazuje się jednak, że na szachownicę przybył nowy gracz. I choć było to pewne nagięcie obowiązujących zasad, nikt nie mógł na to nic poradzić.
Nazywał sam siebie Misterem S. Nie było to może tak efektowna nazwa jak Lord Voldemort i nie wzbudzała dreszczy strachu, niepokoju i nagłego wyziębienia pomieszczenia w przypadku ich wypowiedzenia. Była jednak pseudonimem osoby złej i być może nawet potężniejszej od Czarnego Pana.
Nikt nie wiedział i nigdy nikt nie dowiedział się skąd Mister S. przyszedł i kim tak naprawdę był. Wiadomo, że nigdy nie uczył się w Hogwarcie. Wiadomo, że był czarodziejem czystej krwi. Wiadomo, że był szaleńcem.
Zaczął realizować swój plan wyniszczenia świata czarodziei o wiele zmyślniej i zaatakował w czuły punkt.
Nie zależało mu na sianiu paniki wśród ludzi. On chciał żeby wszyscy byli mu posłuszni, nie zdając sobie nawet sprawy z zagrożenia. Pragnął uśpić czujność wszystkich i powoli umacniać swoją potęgę. Nie lubił rozgłosu. Toteż może właśnie z tego powodu niewielu o nim słyszało.
Jednakże, jego plany zdecydowanie były bardzo złowieszcze i spektakularne.
Podejrzewa się, że to właśnie jego sprawką jest zniknięcie profesor McGonagall. Że to jego sprawką jest nagłe zniknięcie grona pedagogicznego w Hogwarcie, pamiętnego roku 1976, i wielu uczniów, z których większość do dzisiaj nie została odnaleziona.
Wiele rzeczy możemy się tylko domyślać. Niewiele zachowało się pisemnych świadectw tamtych wydarzeń, niewielu też chce o tym mówić.
Fragment książki „Znane, mniej znane i zapomniane, czyli co tak naprawdę z historii świata czarodziei chce ukryć przed nami Ministerstwo Magii” autorstwa Nikolajewa Molotowa
_________________
Eileen Mackenzie 16 lat || Czysta Krew || Gryffindor
Nie możesz pisać nowych tematów Możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
